Τρίτη, 3 Φεβρουαρίου 2015

Ερωτηματικό

Το συγκεκριμένο ποίημα πάει ένα χρόνο πίσω.  Το ανεβάζω γιατί η τελευταία στροφή υπήρξε τελικώς...προφητική. 

Ερωτηματικό


Κι επειδή εδραιώθηκε
τα καλοκαίρια να μην βρέχει
κι η Πέτρου Ράλλη να μυρίζει βανίλια
αν τύχει και περάσεις έξω απ’τον Παπαδόπουλο
το μεσημέρι

Ντάξει
και τι έγινε που μια μέρα όλα θ’αλλάξουν;

Κι επειδή εδραιώθηκε τα μάτια μου
να σκάβουν τα δικά σου
και –ω συμφορά μου-
αρχίσανε και τα δικά σου να ψάχνουν μέσα στα δικά μου
(Ό,τι κι αν ψάχνεις, βρες το παρ’το μου
και μην αργήσεις να φύγεις)

Πατήματα. Και σκαλοπάτια
Εγώ τα ζητάω, εσύ μου τα δίνεις
Κι όσο ωραία κι αν είναι να κοιτάς τον κόσμο από ψηλά
-γιατί σου μάθαν ν’αγαπάς-
εγώ φοβάμαι να μην πέσω

Κι επειδή εδραιώθηκε
εμείς οι δυο ν’ανταλλάξουμε χαμόγελα
Και που μοιραστήκαμε
ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ, ΠΟΤΑ,ΤΣΙΓΑΡΑ,ΚΛΑΜΑΤΑ,ΞΕΝΥΧΤΙΑ,ΒΕΝΖΙΝΗ,ΖΑΡΙΕΣ ΚΑΙ ΚΑΦΕΔΕΣ ΚΑΙ ΓΕΛΙΑ ΚΑΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΚΙ ΑΛΛΑ ΠΟΤΑ ΚΑΙ ΜΕΘΥΣΙΑ ΚΑΙ ΗΛΙΟ ΚΑΙ ΥΠΝΟ ΣΤΗΝ ΑΜΜΟ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΝΤΑΓΚΛΑ ΑΠ’ΤΟΝ ΗΛΙΟ ΚΙ ΑΠ’ΤΑ ΟΥΖΑ
Και κόψαμε στα δυο τη θλίψη σου
και στα δυο τη χαρά μου  
και που γευτήκαμε το ίδιο «αχ»
και που φωνάξαμε να μας ακούσει όλη η Αθήνα
«γεια σου ρε _____ με τα ωραία σου»

Εσύ ούτε χαρίζεις, ούτε χαρίζεσαι
ούτε ξέρεις τι σημαίνει «για πάντα»
Μόνο δανείζεις ή και δανείζεσαι
κι οι άνθρωποι σε φοράνε σαν δεύτερη σάρκα · έπειτα γδέρνεις.


Ντάξει

Μπορεί έτσι όπως θα ματώνω
να μαλακώσω κι όλας
και μην θέλω πια
πετραχείλια και λαγούς

για ν’αγαπήσω.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου