Τρίτη, 10 Φεβρουαρίου 2015

Αθήνα δυο χιλιαδεσ-χειμώνας

Είμαστε όσο άνθρωποι επιτρέπουνε
οι πόλεις μας να είμαστε
κι η μουσική που γράφεται σε
σύγχρονες τραγωδίες ψηφιακές 

Καμία αποστροφή για το τσιμέντο
μόνο λαχτάρα για ανάταση
                               και δεός

Θέλω να πω, 
τι έχει μείνει

Η πρώτη βόλτα στη Βαλτετσίου με κοντομάνικο
το τηλεφώνημα του παιδικού σου φίλου
"πάμε για μεσημεριανά ούζα"
κι ο ετήσιος τσακωμός για να διαλέξουμε νησί


Θα βρέχει λένε για μέρες ακόμα
να συνηθίσετε τα γκρίζα τα ξυπνήματα
-σαν τίτλος πρωτοσέλιδου αρμοστός-

Το "σαββατόβραδο" και το σαββατόβραδο
που να τρέχεις μες στη νύχτα να συγχωρείς την Αθήνα
κι η τελευταία μέρα της βδομάδας μετράει για Κυριακή
μόνο στον ήλιο
κι αν είσαι τυχερός και στο φιλί

Δε λέω πως μεθύσαμε αρκετά
ούτε πως κουραστήκαμε
απλώς αναρωτιέμαι
μήπως γι'αυτό φοβούνται οι άνθρωποι το χρόνο


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου